Książka jest pierwszą publikacją poświęconą wyłącznie Zofii Ścisłowskiej – dziewiętnastowiecznej literatce i kompozytorce, która przez cześć swojego życia mieszkała w Sokołowie Podlaskim i Siedlcach. Twórczość Zofii Ścisłowskiej skierowana była do dzieci i młodzieży oraz do czytelników „z ludu”, przenikały się w niej dwie epoki – romantyzm i pozytywizm. Zofia Ścisłowska jest również jedną z pierwszych polskich kompozytorek z formalnym wykształceniem muzycznym, która swoje utwory publikowała. Ta opowieść o zapomnianej artystce jest tez podróżą w przeszłość Podlasia i Lubelszczyzny, w której tekst i obrazy na równych prawach oprowadzają czytelnika po minionych czasach i miejscach, których już nie ma.

