Urodził się 4 listopada 1910 roku w Paderewku – gmina Sterdyń, powiat Sokołów Podlaski. Zmarł w wieku 96 lat. Ukończył 5 klas szkoły podstawowej z bardzo dobrymi wynikami. Naukę musiał przerwać aby pomagać rodzicom w gospodarstwie. Już w latach młodzieńczych zaczął pisać wiersze. Lubił rysować i malować, a jak sam wspomina „marzyłem o muzyce i o wierszach, ale czasu było mało na wsi, a pracy przybywało coraz więcej.”
W 1940 roku ożenił się z Zofią Krupówną ze Szwejk. Stworzyli udany i szczęśliwy związek, a następnie kochającą się rodzinę, w której wychowali dwanaścioro dzieci.
Franciszek Główka angażował się w prace społeczne i życie kulturalne wsi. Organizował konkursy rolnicze, prowadził teatr amatorski. Znajdował czas aby realizować zainteresowania muzyczne, skomponował wiele pieśni do własnych tekstów oraz do niektórych utworów A. Mickiewicza, W. Bełzy, P. Palecznego i innych. Własnoręcznie zbudował kilka instrumentów muzycznych, które do dzisiaj sprawnie funkcjonują. Są to : metalofon, bałałajka, ksylofon, fujarka, bębenki.
Fotografia to kolejne zainteresowanie, a nawet fascynacja Franciszka Główki. Był konstruktorem aparatu fotograficznego, jak wspomina córka ”zrobił go z pudełka i okularów przysłanych przez rodzinę z Ameryki”. Był pierwszym fotografem amatorem dokumentującym życie rodziny i społeczności. Sam poznał proces wywoływania zdjęć, kupił odczynniki i wraz z dziećmi wywoływał zdjęcia. Na wystawie prezentujemy dawne fotografie zrobione przez Franciszka Główkę w latach 1950-1970 oraz nowe wykonane przez jego wnuka Karola Domareckiego. Wystawa powstała dzięki pomysłowi i zaangażowaniu Pani Magdy Stasiuk.
